حضورغیاب، صله رحم مجازی

من از هر طرفی که فکر می کنم، دست کم می تونم بگم کار بی کلاسیه، اینکه یه نفر هی از آشپزی لاکچری یا شیک یا ساده ولی خاصش برای مناسبت های خاصی مثل تولد دخترش یا سالگرد عقدش یا تولد باباش، از دیزاین میز و سفره و کیکش، از عاشقانه هایی که داره با والدین و اولاد و همسرش، چیلیک چیلیک عکس بذاره... xa0 نکنم این کارارو ان شاء الله...

شما بگویید... چه دلیل و چه لذتی دارد آدم زندگی اش را توی وبلاگش برای مخاطبانش بنویسد و به سمع و نظر مخاطبان بگذارد؟ این کار چه آفات و برکاتی دارد؟ اینکه آدم نامزدی بکند از تریبون وبلاگش اعلام کند. عروسی بکند از همین تریبون اعلام کند. ماه عسل برود هم... بچه دار شود همینطور... مرحله بعدی تحصیلات عالیه قبول شود همینطور... غمی فرا برسد همینطور... +کمی تغییرات در پست و تغییر کلی در عنوان ایجاد کردم که دوستان متوجه باشند صرفا دنبال کشف حقایق هستم....

چه بی قرارم... خداوندا! در حق ما لبت این لطف که می فرماید گرچه خوبست ولیکن قدری بهتر از این......