حضورغیاب، صله رحم مجازی

نا تمام...

به نام خدا وبلاگ من جای پر بازدید و عمومی ای نیست و بازدید کننده ای نداره. ازاین بابت الحمدلله. می تونم برخی چیزها رو اینجا بنویسم که لازمه بمونن برام...لازم دارم شون بنا به اهدافی... تصمیم دارم تا ان شا الله به زایمان زنی خودم رو برسونم که بارها و بارها به من و زندگی من لطمه زده حرف های پیش رویی و پشت سری ش. کسی که یک سال و نیمه تصمیم گرفتم کینه ای ازش به دل نداشته باشم.از یه جایی به بعد به این باورم التزام عملی دادم خودم رو. باوری مبنی بر اینکه بدی دیگران در حق تو سرریز زباله هایی هست که درون اونهاست که این زباله ممکنه جهل اون شخص باشه، تربیت بدش، رشدکم ش، و  هزاران عامل دیگه از دروناو باشه و حتی ممکنه اون فرد در سیر صعودی رشدخودش یکجایی در حد همون منحنی رشد و تعالی خاص خودش با یه تشخیص غلط یا یه عیب پنهان ناشناخته ی درون صدر خودش اون رفتار ازش صادر شده باشه، لذا تو که سطل زباله نی...